Onu bu denli anlayabildiğim için son umudunu yıkmamı istiyordu,
onu sonsuza kadar seveceğimi bildiği için son kapısını son kez benim kapatmamı ıstıyordu…
Hatalar ard arda birbirini kovalar,
Sarılmaz bir türlü ah kanayan yaralar,
Tükenir yürekler bitmek bilmez acılar,
Unutma her aşkın sonunda ayrılık var…
Seviyorum ah belkide son defa,
Yürüyorum bak yepyeni umutlarla,
Tut ellerimi bedenimi sar bırakma,
Ayrılık olmaz sen istemedikten sonra…
Kapıl git sürüklen yepyeni rüzgarlara,
Deli gönül uslanma esir ol duygulara,
Yaşanmamış farzet maziyi göm anılara,
Bir çocuk gibi masum habersiz koş yarınlara…
Seviyorum ah belkide son defa,
Yürüyorum bak yepyeni umutlarla,
Tut ellerimi bedenimi sar bırakma,
Ayrılık olmaz sen istemedikten sonra…
Ne olur bitmesin yüreğim dayanamaz,
Bu kadar kolay değil böyle sevgi harcanamaz,
Acılar son bulsada ayrılıklar unutulmaz,
Böylesi bir aşk sadece yaşanır anlatılmaz…
Her şeyin olmayı kabullendim ben,
Ve her şeyimdin sen...
Aşkından erimeye mahkum bir mum gibi,
Kendi kendimi yaktım.
Bir gün yok olacağımı bile bile ,
Yalanlarına inandım.
Yanmama bile izin vermedin sen.
Bir nefeste söndürdün dayanıksız ateşimi.
Sen üflemesen ben razıydım yanmaya ama...
Artık duman bile kalmadı senden bana.
Gittin!!
Ve en koyu karanlıkları
Bana hediye ettin....
SİTENİZE EKLEMEK İÇİN
Gül renginde gün doğarken,
Boğazdan gemiler usulca geçerken,
Gel çıkalım bu şehirden,
Ağaçlar,gökyüzü ve toprak uyurken.
Dolaşalım kumsallarda,
Çılgın kalabalık artık uzaklarda,
Yorulursan yaslan bana,
Sarılıp uyuyalım gün batımında …
Belki üstümüzden bir kuş geçer,
Kanadından bir tüy düşer,
İner döne döne gökyüzünden,
Hiç bir yüz güzel değil senin yüzünden…
Haydi kalk gidelim bu şehirden,
Gün doğarken ya da güneş batarken,
Belki kuşlar geçer üstümüzden,
Kanatlanır senin ellerinden..... Ellerinden…
Ne savaşlar verdim kendime,
bir Rabb'im şahit sor ne zaman vurdum
kendimi en son katilim oldum her gece nedense,
sanırım sensiz bir geceye daha hoşgeldim nedense biraz gerginim stresim
yumruklarımı duvara çiviledi gözlerim kendimi saldı sanırım o an orada değildim.
30 dakika öldüm 5 dakika dirildim gözyaşlarımı yağmur sandım ıslandım meleklerimle fısıldaştım
kolonyalarla koklaştım nedense son darbeyi kalbime attım kendimi 3 yerimden bıçakladım azami hırs yaptım
nedense acımadım kendimle yeminleştim ve dişlerimi sıktım yumruklarımı sıkıp tırnaklarımı kırdım
nedense en çok sigaramı aradım tek bir kelime edemedim özür dilerim seni üzmek istemedim
en iyisi intihar edeyim dedim ettim 10 dakikalık yaşam molası verdim sanki Cennet'te bir serinlik kolası içtim
ve sonra ilk uçakla Cehennem'e indim nedense en çok kusmak istemiştim senden utandım kendimle
hiç bu kadar çetin savaşmamıştım kendimden köşe bucak kaçtım yaşama hakkımı sonuna dek mi kullanmalıyım Tanrı'm döner başım akar yaşım kar tutar saçım çölde hayratım duvarlar üzerime geldikçe kendimi 10 parmaklı bir surat yaptım
ben ne savaşlar verdim kendime,
bir Rabb'im şahit sor ne zaman vurdum
kendimi en son katilim oldum her gece nedense…